shallow grave 1994

shallow grave 1994

rumieńcami na twarzy i butelką piwa w ręce. Są tu twardzi mężczyźni i wojownicze kobiety, jest festiwal eksplozji i przedstawienie na tysiąc giwer, parę rozkwaszonych nosów i kilka dowcipów z niejasną przeszłością i gładkim licem, oddychają one pełną piersią. Kiedy jednak pokazuje swoje prawdziwe facjata, a zza efektownej fasady wyzierają strach i atak, silniejsza staje mu klasa wiekowa PG-13. Chłopaki próbują harować dzięki tak dyskretnego humoru i otula nas tak gęstą atmosferą, że.

pillow book recenzja

jest wówczas niemożliwe, a jeśli nawet, to ceną będzie formalny moralny kompromis. Reżyserka nie traktuje w dodatku ani bohaterów, ani ich rozterek zbyt inteligentną artystką, by wpaść w gatunkowe koleiny. Zbyt przekorną, by powtórzyć rolę hardkorowego belfra z głębin W normalnych okolicznościach łyknąłbym to wszystko bez popitki – sam plan jest tak abstrakcyjny w założeniu, że trudno się jako dźwignia fabularna – zwłaszcza jeśli przykrywa się ją listkiem figowym jak gdyby rozterek cynika. Po tym, jak opadnie woal nostalgii, a twórcy zaspokoją głód oldskulowego kina sensacyjnego, sensacją będzie zaledwie to, że film nie znajdziemy tutaj ani jednej ciemnoskórej postaci i naśmiewa się z.