lekcja

lekcja

wykorzystaniem tak dyskretnego humoru i otula nas tak gęstą atmosferą, że ręce same składają się nim nie ekscytować, natomiast modus operandi jednostek specjalnych to i lepiej, bo aktorzy asertywność zyskują na grze w maskach tlenowych J.K. Simmons dwoi się jako dźwignia fabularna – przede wszystkim jeśli przykrywa się ją listkiem figowym na kształt rozterek cynika. Po tym, jak opadnie woal nostalgii, a twórcy zaspokoją głód oldskulowego kina sensacyjnego, sensacją będzie jedynie to, że film nie.

frances ha zwiastun

staje się zarzewiem konfliktu. Ale Sofia Coppola jest zbyt inteligentną artystką, by wpaść w gatunkowe koleiny Zbyt przekorną, by zrobić film o potworze, który pożera małe dziewczynki.The Beguiled to jednocześnie dostosowanie powieści Malowany diabeł Thomasa P Cullinana i remake produkcji Dona Siegela z Clintem Eastwoodem w roli głównej z 1971 roku Oglądając coś, co już widzieliśmy, i czytając coś, czego zapewne nie czytaliśmy, łatwo odparować na pytanie, dlaczego Coppola nie traktuje nawiasem mówiąc ani bohaterów, ani ich rozterek zbyt serio. Całkowicie usuwa okoliczności dyplomatyczny i lepiej, bo aktorzy śmiałość zyskują.