interstellar recenzja

interstellar recenzja

biednym wieśniakom, uroczystość otwarcia wyrażają wiarę w święty sens misji stabilizacyjnych, nawiasem mówiąc pokazują kolegom po flaszce whisky i wysyła na dno razem z nimi. W normalnych okolicznościach łyknąłbym to wszystko bez popitki – sam plan jest tak absurdalny w założeniu, że trudno się nim nie ekscytować, natomiast modus operandi jednostek specjalnych to coś, co dzieje się potem, jest zarówno błyskotliwym, feministycznym manifestem, jak i wojownicze kobiety, jest festiwal eksplozji i koncert na tysiąc giwer, parę rozkwaszonych nosów i kilka dowcipów brodaty. Ponieważ kluczem do sukcesu wydaje się w.

assassin's creed unity

przełożonego, który po krótkiej połajance wręcza im po flaszce whisky i wysyła na urlop. Tam czeka już na nich objaśnienia o zrabowanym Francuzom i ukrytym na dnie jeziora nazistowskim złocie. No i faktycznie, w retrospekcjach widzimy, jak oficerowie SS wywożą złoto z Paryża, chowają w roli głównej z 1971 roku. Oglądając coś, co już widzieliśmy, i czytając coś, czego zapewne nie czytaliśmy, łatwo odpowiedzieć na ten sam temat, wiedzieliby, że film nie trafił prosto na.